خاندان جَوار

در روزگار نخست، آنگاه که کوه‌ها جوان بودند و ریشه‌ها نام خود را نمی‌شناختند، خاندان جَوار از ژرفای زمین برخاست. ایشان پاسدار جانِ نهفته در خاک‌اند؛ حافظ عهدهایی که پیش از پیدایش زبان بسته شدند. گویند زر، یادگار درخشش آنان است و هر سنگ کهن، بخشی از روایت خاموششان را در خود نگاه داشته است. هنوز در تالارهای زیرینِ جهان، نام‌های فراموش‌شده را زمزمه می‌کنند تا جانِ زمین از خاطر روزگار نرود.